Paul D'Hollander - Lot Oboke toch simpelweg verdwijne
Ingetikt door Krommenaas 
Antwerpse tekst
Lot Oboke toch simpelweg verdwijne
Ons Lief-Vrou Kaerk sta statig, vol pracht
wörd veriêwigd deur ne schilder vör ‘t nageslacht
zwaarden overwonne, kogels afgeweerd
Iêwe van lijde, vuur getrotseerd
Mor der komd misschin nen tijd, ik klink nae wa’ zuur
moette nor ons kaerk gon zing, on diê schilder zijne muur
deur amers verbrijzeld, deur pipo’s gestuurd
die beslisse wa moet verdwijne, oemda’t ni past in de buurt
refrein:
Is ’t ni’ goeiekoêper da’ ge Oboke lot verdwijne
veegd ons dörp gewoên van dees aarde
nen ouwe ziel óefde toch ni t’onderouwe
gomd ons stop iniês van de kaart
Sloêpt gewoên al die ou gebouwe
seg, lot zeker gin enkel standbeld staan
mor sta’ derna ba diê schilder ni te blete
a’ ge zie wa’ ge meh ons Oboken ed gedaan
Diê kiosk in ’t centrum
allee wie ee’ da’ der vruger neergezet?
da’ gaf ons gezellig dörp
oemmes teveel cachet
’t Gemiêntenuis derachter
ocus pocus, verdwijnd
nae zitte w’oepgescheept
meh een prachtig stiêne plein
Ze rijen ae der van ae sokke, mor
dad is giên bezwaar
die kioskplöts is nau vele schunder
dan over 50 jaar
Wilde weten óe da ’t eruit zag
mor wörd nah ni’ zuur
vraag et on diê schilder
en diê wijsd tristig nor zijne muur
(refrein)
Mor dan denk ek bij m’neige
altijd kiêr oep kiêr
schiêd uit meh’ zage
’t elpt toch ni miêr
Dad is de vöruitgang
of óe noemde da biêst
da schrik ee van aerfgóed
gezellig’ad en fiêst
(refrein)