John Lundström - 't Gesticht
Ingetikt door Krommenaas 
Antwerpse tekst
't Gesticht
Me lêve laenk eb ekik aerd gewaerkt
'k eb vier kindere groêtgebrocht
'k veegde m'n vóete on polletiek en kaerk
'k eb er alliên on mij gezin gedocht
W'adden et ni briêd, w'adde soms echt mizêre
mor de kindere die adde niks tekört
z'ebben alle vier varder meuge studere
en dad eed ons onze leste frang gekost
M'n kindere zen er nah al laenk getroud
ons Marie en ik wij wörre stillekes oud
nah leve wij van ons klein pensioeng
't is nog alted een mizêre mor wa kunde daar on doeng
De kinderen ebbe tesame beslote
ons va en ons móe die moette nor 't gesticht
verleje vrijdag zoeas 't was afgesproke
zen we der enne gegaan en meh tranen oep ons gezicht
'k Ad vanzelêve zoeiets noêt kunne bedenke
da' dad et lot van onzen ouwen dag zou zijn
muste we dörveur vier kindere 't leve schenke
't is wriêd en 't dóe' vanbinnen echtig raar
Nah zitte w'ier alliên meh ons gedachte
wa god e menselêve toch rap vörbij
eigelijk zitte w'ier iêl gelate te wachte
wie goh' der iêst, zen ekik et of zedde gij