Katastroof - Weerzing
Orig. "Weerzien"
Ingetikt door Krommenaas 
Antwerpse tekst
Weerzing
'k Kan m'n oêge ni' geloêve
wa' dóede gij ier in die króeg
da's verdekke laenk geleje
lot ons gon zitten on den toêg
'k em oe dikwels ston verwense
nau 'k oe trug zing zen ek blij
wa' vörbij is is vergete
kom pakt der iêntshe mee meh mij
g'ed nog alt dezelfste oêge
g'ed nog alt dezelfsten blik
eigelijk zedde niks verouderd
gij toch zeker ni, mor ik
seg, óe is 't meh onze kleine
diên is vast e jaar of drei
zoê te zing ier on dees foto
trekt 'em toch ni' veul oep mij
ik ad na au nog wel vrindinne
mor noêt langer dan een week
och ja misschin toch iên wa langer
oemda' die wad oep au geleek
diê knappe gast meh' z'n moustacheke
da's nau zeker auwe man
't is eigelijk lillijk da 'k et vraag
mor kan 'em iet da 'kik ni kan
gij denkt "nah stot 'em wer te lulle"
mor gij kend mij toch al laenk
ik em nog alt ne fraenken teut
en 'k zen nog alted on den draenk
'k vraag mij af, zedde gelukkig
zoê te zing goh 't oe ni slecht
vör de kleine was 't wel beter
ik bracht der toch niks van terecht
seg waar woênde tegewoordig
edde nog alt ons zelfste póes
auwe vent zied in ons richting
misschin is 'em al shalóes
wa' godde tegen öm vertelle
"da's de vader van ons kind"
astemblieft zegd liever nikske
zegd mor "'t was nen ouwe vrind"