Mense mense lösterd is ier. Komd is ammol wa' dichter staan, vöruit. Wij gon e lieke zinge. Ja kom mor wa' dichter kom. En mijne compagnon zal mij begeleiden oep z'nen trekzak. Alleh vöruit geft 'em wa plöts, daar se. Eej gij dor meh oe stoemme klak, god is wad oepzij staan maat, lot diê kleine vanveur staan. Madammeke, madammeke, zet ö netzakske mor neer en komd derbij, voila se.

 

Ik zal oe is vertellen een waar gebeurd veraal

mense komd wa' dichter en lösterd allemaal

der was ne kiêr ne vent, Jef was zijne naam

mor oep 't gebied van vrouwe was 'em iêlemol ni bekwaam

 

a troude meh e mokke, de naam diê was Marie

ze was nog onbesproke volges zijnen theorie

ze huurde toeng een uizeke, et kostte giênen bal

mor 't regende der binnen en et was nen echte stal

 

Jef diê moest aerd waerke in 't meubelefabrik

a zwóegde lak ne zot want van de bazen ad 'em schrik

a waerkten in shifte, da' dee 'em voer 't profijt

Marie die zocht een bezig'eid in eure vrijen tijd

 

ze plötsten een annonce van veur in de gazet

"Maria ontvangd", allee wie wild meh mij nor bed

het liep onmiddellijk störm, bezuuk da' zij toeng kreeg

iedere vent störtte kordaat ba eur z'n zakske leeg

 

mor Marie die ad van pil of van kapoot nog ni' gehoêrd

en z'ad noêt liêre rekene, ze dee mor lustig voêrt

en zoe was 't ni te verwondere oep den duur oep die manier

tante Roza ni miêr kwam en euren buik wa' dikker wier

 

et langer nog verstoppe ging toch ni miêr begod

en na een maand of acht kreeg zelfs de Jef et in de mot

de Jef wier kwaad en riep "wad edde gij nah aangevange?"

"mor Jefke" sprak Marie "ik eb onbevlekt ontvange"

 

wet da' dees veraal oêk in den bijbel stoh' vermeld

alliên een bitshen aenders dan da 'kik et eb verteld

Marie wier lievevrouke en Jef was uiteraard

den iêsten oorndrager diên oêt eilig wier verklaard