Katastroof - Zwarte weduwe
Ingetikt door Krommenaas 
Antwerpse tekst
Zwarte weduwe
'k Kwam in m'n stamcafé, 't was na een uur of ting
der zat een mokke da 'k nog noêt ni ad gezing
ons blikke kruiste miêr dan iêns mekaar
zij ad bruin oêge, van da' doenkerzwart laenk aar
zij zat oep 't iêste zicht der iêlemaal alliên
in zwarte kliêre, zwarte nylons on eur biên
ik docht ik raap al mijne móed is bij mekaar
'k schoof in eur richting, onbewust van elk gevaar
en ik begon meh 't afgezaagste da' der is
"what dóes a girl like you do in a place like this?"
't kwam zoe spontaan en nonchalaent uit mijne mond
mor euren blik boêrde mij iêlemol in de grond
ik docht "ik eb et ier wer iêlemaal verbrod
ik gon ier af gelak ne gieter, Pitshe Snot"
mor oep 't moment da 'k wou verdwijne nor 't WC
trok zij iêl efkes on m'n mou en zee toeng "hey!
gij zeh nen toffe gast en zedde gah nog vrij?
as ge kund blijve slape dóe-g-et dan ba mij"
mijn intuïese protesteerde "zegd toch nee!"
mor 'k was verkocht deur euren diepen decolleté
der stoeng nen taxi al te wachte veur de deur
ze stapten in en ik ging zitte neffen eur
en ik weet ni oe laenk die rit toengs ee' geduurd
wij stapten uit in een mij onbekende buurt
ze stak ne sleutel in een veul te groête poêrt
die knarsten open en ze doude mij toeng voêrt
ik docht "wa 'kik ier zing komd zeker deur den draenk"
der stoengen allemol geromtes in de gaenk
der stoengen allemol geromtes in een zaal
en ik bekeek ze in 't vörbijgon allemaal
en ik moest denke, da macaber interieur
da pasten eigelijk wonderwel iêl góe ba eur
en zelfs de slopkamer die was al eve net
'k zag drei skelette on de muur neffen et bed
waar ze mij oep trok al hijgend "let's make love"
ze vróeg of 'k goesting ad, ik aentwoorde "en of!"
ik ad in 't vrije 't iên en 't aender meegemokt
mor da schoên mokke da mij toengs ad meegelokt
dee mij prestere wa 'k nog noêt ad kleêrgespeld
en na een uur of drei lah 'k iêlemol uitgeteld
ik lag er languit oep et bed, et was er waerm
en zij kroop nog wa' dichterbij in mijnen aerm
zij zee "och joenge, g'ed góed oe best gedaan
mor on et naspel der ontsnapte gij ni aan"
't was al gebeurd: veurda 'k er iet van ondervond
zoog zij et blóed uit mijnen als in eure mond
'k docht ba m'neige toeng mijn artshe stil ging staan
"och der zen aerger manieren oem te gaan"
en nau da 'k doêd zen - et was misschin me lot
angd mij gebiênte te verbliêken in eur kot
de zwarte weduwe ee mij te stekke g'ad
misschin een les vör vrijgezellen in de stad
vanuit 't iernamaals geef ek nog ne goeie raad
g'ed nah gehoêrd óeda 't meh iête venten gaat
en da schoên wijve ni ontbloêt zen van gevaar
betroud mor noêt gin griet meh laenk en doenker aar