Wannes Van de Velde - Ik ston meh m'ne rug nor 't laend
Orig. "Ik sta met mijne rug naar 't land"
Ik ston meh m'ne rug nor 't laend
Ik sta met mijn rug naar 't land
Ik ston meh m'ne rug nor 't laend
Ik sta met mijn rug naar het land
de ziê oêr ek vertelle
de zee hoor ik vertellen
van wolke lak ne gouwen braend
van wolken zoals een gouden brand
de gletsher ligd lak diamaent
de gletsjer ligt zoals diamant
en miêwe ni te telle
en meeuwen niet te tellen
mor al die zuiverad ten spijt
maar al die zuiverheid ten spijt
die schoênad uit m'n droême
die schoonheid uit mijn dromen
kan ek er toch ni neve zing
kan ik er toch niet naast zien
dad iêl de kust al laenk verging
dat heel de kust al lang verging
tesame meh' de stroême
tesamen met de stromen
ik lig te rusten in et mos
ik lig te rusten in het mos
en ik oêr de boême zinge
en ik hoor de bomen zingen
over de zomer in et bos
over de zomer in het bos
en van den aerfstroêd en ros
en van de herfstrood en ros
en winterschemeringe
en winterschemeringen
mor al die wondere ten spijt
maar al die wonderen ten spijt
die fiêrad van de boême
die fierheid van de bomen
kan ek er toch ni bovestaan
kan ik er toch niet bovenstaan
da bosse woordeloês vergaan
dat bossen woordeloos vergaan
't is ni miêr te betoême
het is niet meer te betomen
oep waendel in de metropol
op wandel in de metropool
geniet ek van de klaenke
geniet ik van de klanken
van de beweging en de lol
van de beweging en de lol
et bruisend lêven overvol
het bruisende leven overvol
en 'k let ni oep de staenke
en ik let niet op de stanken
mor al die dynamiek ten spijt
maar al die dynamiek ten spijt
et jachte van die bendes
het jachten van die bendes
bleef et me bij de ??lakke luis
bleef het me bij de ??lakke luis
da stede krummele tot gruis
dat steden verkruimelen tot gruis
of namen in legendes
of namen in legendes
'k wil ni miêr wijzen oep de pijn
ik wil niet meer wijzen op de pijn
van dees vermoeide tijde
van deze vermoeide tijden
't zou boter on de galg zijn
het zou boter aan de galg zijn
en ier ston preke vör de schijn
en hier staan preken voor de schijn
wil ek et lifst vermije
wil ik het liefst vermijden
mor alle bitterad ten spijt
maar alle bitterheid ten spijt
en alle bange vrage
en alle bange vragen
grif ek ier zonder veul lawijt
grif ik hier zonder veel lawaai
e simpel tiêken in den tijd
een simpel teken in de tijd
vandaag en alle dage
vandaag en alle dagen